Powołanie

Drukuj

1. Nie było cudu,
nie stanąłeś przede mną,
nie powiedziałeś Panie
uszom mym słów:
Pójdź za mną!

2. A jednak usłyszałem
Twój głos o Panie,
bo w sercu mym mówiłeś
i powołaniem mnie obdarzyłeś.

3. I nikt nie wie,
co się w duszy mej działo,
gdy ziarno Twego głosu
w niej zakiełkowało.

4. Czułem Twą obecność,
wielkość, miłość, dobroć,
płakałem ze szczęścia,
że Bóg w sercu mym mieszka.

5. Biłem się z myślami,
czy to słuszna droga,
modliłem się wiele,
w nocy wstając z łóżka.

6. Bo jak niegdyś pisał
Piotr naszych czasów,
że powołanie, to Tajemnica
i wielki Dar od Boga Wszechczasów.

7. I chociaż jestem Ojcze
Twym niegodnym synem,
to jednak pozwoliłeś mi,
zostać Kapucynem!

Niech Pan utwierdzi Cię w Powołaniu!
Kielce, 28.06. 2009 r.
o. Sergiusz Ślęzak

Ten wpis został wyświetlony 2,014 razy