Zostań z nami śliczna Pani…!

Drukuj
Spójrz – mój Drogi – Wiosna wróciła do nas w kolorowej,

ukwieconej sukience w towarzystwie ptasiego orszaku.

Radością życia tętnią łąki i lasy, wypiękniało i nasze podwórze.

Zobacz – ta śliczna Pani w swych rękach dzierży piękne róże…

Zostań z nami Wiosno –  wspaniała Pani – jak najdłużej…

Obiecuję, że z zachwytem będę podziwiała Twą ożywczą zieleń i

nigdy się nie znużę…

 

Niebo usłane gwiazdami i blask księżyca, który do mego

okna zagląda, to jemu opowiem me zwierzenia…

Czy wiesz – Ukochany – że On wiernym powiernikiem mym?

Jemu objawię skrywane na dnie serca mego marzenia…

Posłuchaj – zegar mego życia rytmicznie tyka i tyka…,

a w moim sercu nostalgii gra muzyka…

 

Skoro wstał nowy dzień i mnie ze snu wybudził, wybrałem się na

wiosenny spacer w piękne okolice. Wiesz Kogo spotkałem?

Urokliwą, pełną życia Pannę młodą.

Przemierzała z wielką gracją ukwieconą łąkę, urzekła me serce i zachwyciła swą urodą…

Złociste włosy okalały Jej ramiona, a na głowie miała śliczny wianek,

O, zaiste, piękna to Niewiasta, o jak szczęśliwy był to poranek…

 

Chciałbym Ci wręczyć – Ukochana – bukiecik pachnących

fiołków i okruch błękitnego nieba…

Więc zostań dziś ze mną jeszcze przez chwilę – czy to tak wiele?

Przecież wiesz, że nic mi więcej nie potrzeba…

Jutro przyniosę Ci konwalie, niech ich zapach serce Twe

poruszy i obudzi wspomnienia…

A ja ogarnięty pięknem chwili, nie będę skrywał mojego wzruszenia…

 

o. Sergiusz Ślęzak

Ten wpis został wyświetlony 641 razy