Płyną łzy, co obmywają duszę,
to strugi żalu, którymi nawet Boga poruszę!
Łzy to szczere z głębi wnętrza płynące,
niejedno ludzkie serce kruszące.
Różne są powody płaczu,
a łzy wieloraki wyraz mają.
Jedne radość, szczęście oddają,
inne z żalu, smutku wypływają.
Stan naszego ducha łzy płynące objawiają,
choć powodu płaczu postronni nie znają.
Jeno Twoje serce, gesty –
znaki prawdy dają!

Refren:
Ooo, łzy – słony deszcz naszej duszy,
co potrafi skałę zamrożoną poruszyć.
Raz są perłami radości, innym razem bólu rzeką,
płyną tak blisko, a czasem tak daleko.
Rodzaje trzy, a znaczeń tysiące,
w nich odbija się serce – gasnące lub gorące.

Kiedy wiatr podkręci oczy, a w nich
piasek i kurz,
płyną łzy jak ze strumyka wzdłuż.
Krótka chwila podrażnienia, co nie przynosi szkody.
Są jak przezroczyste szkło, co czyści szyby świata,
kiedy pył emocji na powiekach siada.

Refren:
Ooo, łzy – słony deszcz naszej duszy,
co potrafi skałę zamrożoną poruszyć.
Raz są perłami radości, innym razem bólu rzeką,
płyną tak blisko, a czasem tak daleko.
Rodzaje trzy, a znaczeń tysiące,
w nich odbija się serce – gasnące lub gorące.

Inaczej smakują łzy szczęścia, miłości,
w nich coś pięknego w sercu człeka gości.
One Cię oczyszczają, nadziei dodają,
tęsknotę za Bogiem w duszy pomnażają.

Refren:
Ooo, łzy – słony deszcz naszej duszy,
Co potrafi skałę zamrożoną poruszyć.
Raz są perłami radości, innym razem bólu rzeką,
Płyną tak blisko, a czasem tak daleko.
Rodzaje trzy, a znaczeń tysiące,
W nich odbija się serce – gasnące lub gorące.

Ale czasem, gdy noc gęsta, a w piersi
czuć chłód,
Z oczu spływa ciężki, rozpaczy długi ród.
To łzy emocjonalne – rzeźbiarze ludzkiej twarzy,
co zmywają kłamstwa i to, o czym się nie marzy.
Są jak gorąca lawa, co wypala drogę,
by uwolnić smutek, strach i serca trwogę.

Refren:
Ooo, łzy – słony deszcz naszej duszy,
Co potrafi skałę zamrożoną poruszyć.
Raz są perłami radości, innym razem bólu rzeką,
Płyną tak blisko, a czasem tak daleko.
Rodzaje trzy, a znaczeń tysiące,
W nich odbija się serce – gasnące lub gorące.