Złote liście pod stopami cicho szeleszczą,
ciepłe krople deszczu naszą miłość pieszczą.
Wiatr splata warkocze z gałęzi starego dębu,
idziemy – Ukochany – przed siebie, bez planu, bez pędu.
Twoja dłoń w mojej dłoni jak schronienie małe,
wokół nas drzewa ubrane w szkarłat i chwałę.
Refren:
Ten jesienny spacer to nasza cicha przystań,
gdzie miłość czysta jak kropla z liścia błyszczy.
Choć świat dokoła powoli już zasypia,
w naszych sercach gorący płomień wciąż kipi.
W tańcu kolorowych liści, w mgielnej oprawie,
piszemy naszą historię na zielonej jeszcze trawie.
Mgła jak miękki dywan nad sennym potokiem,
świat zwalnia kroku pod nieba szarym okiem.
Twój uśmiech – Ukochana – rozprasza październikowe chłody,
Jesteś moim słońcem wśród gasnącej przyrody.
Kasztany spadają jak wspomnienia minionych dni,
a w Twoich oczach cały mój wszechświat lśni.
Refren:
Ten jesienny spacer to nasza cicha przystań,
gdzie miłość czysta jak kropla z liścia błyszczy.
Choć świat dokoła powoli już zasypia,
w naszych sercach gorący płomień wciąż kipi.
W tańcu kolorowych liści, w mgielnej oprawie,
piszemy naszą historię na zielonej jeszcze trawie.
Niech chłód nadchodzi i gasi letnie wspomnienia,
nasze uczucie w kamień się nie zamienia.
Jesień to nie koniec – Ukochana – to tylko snu chwila,
która nas do siebie jeszcze mocniej przytula.
Refren:
Ten jesienny spacer to nasza cicha przystań,
gdzie miłość czysta jak kropla z liścia błyszczy.
Choć świat dokoła powoli już zasypia,
w naszych sercach gorący płomień wciąż kipi.
W tańcu kolorowych liści, w mgielnej oprawie,
piszemy naszą historię na zielonej jeszcze trawie.
o. Sergiusz Ślęzak