Kącik poetycki o. Sergiusz Ślęzak

 Mój Boże jedyny, dziękuję za łaskę,

jakiej z Twojej ręki dzisiaj dostąpiłam.

Wiesz – byłam niegodna, Ty nie odtrąciłeś!

Pomimo podłości znów przytuliłeś.

 

Dzisiaj wiem, że widząc, jednak byłam

Choć usta moje trwają w bezruchu,

serce me szepcze czule:

Kocham Cię mój Boże!

Oddaję Ci me radości, troski i bóle.

 

Mawiają ludzie, że czas to pieniądz!

A ja

Deszczu co padałeś w ewangelii
zarówno na dobrych jak i na złych
co dzwoniłeś o dom na skale
nie zajmują się tobą egzegeci
bo deszcz – to tylko deszcz

co

Podnoszę Cię we mszy świętej
niezgrabnie rękoma obiema
choć mówią
że usprawiedliwia Cię tylko to że Cię nie ma
nie pierwszy raz nie ostatni
patrzę w Twe oczy Panie
choć

Gdy przyszła już letnia pora, dzień nam się wspaniałe wydłużył.

I kogut w kurniku bardzo się burzył,

że musi tak wcześnie wstawać, by ludzi obudzić z rana.

Choć tak pięknie

Własnego kapłaństwa się boję,
własnego kapłaństwa się lękam
i przed kapłaństwem w proch padam,
i przed kapłaństwem klękam.

W lipcowy poranek mych święceń
dla innych szary zapewne –
jakaś moc

Chciałem Wam tylko powiedzieć – do widzenia!

Tę małą chwilkę posiedzieć z Wami jeszcze raz!

Nie mówię Wam – żegnajcie! Ale Wam powiem – bywajcie i do nas często wpadajcie…

Nie było cudu, nie stanąłeś przede mną,

nie powiedziałeś Panie uszom mym słów: Pójdź za mną!

 A jednak usłyszałem Twój głos o Jezu –

bo w sercu mym mówiłeś i

Odeszła już od nas, mroźna Pani Zima, poszła hen daleko w odległą krainę.

Wiosna, wiosna – ukochana Pani – przyszła do nas wraz z promykami

słońca i ofiarowała nam zieleni

Kim jesteś – o Ty – tajemnicza Ideo?

Która inspirujesz i poecie nowe wersy

oraz strofy dyktujesz…!

Nazywają Cię Weną! Inspiracją twórczą –

myślą i wizją uosobioną…

A Tyś łaską