Kącik poetycki o. Sergiusz Ślęzak

Późna jesień już nastała.
Pola spustoszały.
Do snu zimowego
Okrył je śnieg biały.

Odpoczywaj Ziemio,
Matko nasza droga.
By Cię nie zmroziła
zima nasza sroga.

Zasłużyłaś sobie na to
swą

Ma ziemia rodzinna
jest dla mnie dobroczynna.
Ty mnie wykarmiłaś
i dorosłym uczyniłaś.

Dobrodziejstwa mi dawałaś,
biedy też nie żałowałaś.
Dzieliłaś to sprawiedliwie
zawsze mądrze i uczciwie.

Od dzieciństwa pomagałaś,

Leżę w łóżku medytuję
i swe życie tak sumuję.
Czym był wierny, sprawiedliwy?
Czy mój żywot był uczciwy?

Stawiam sobie pytań wiele.
Ocenią to przyjaciele.
Do dzieciństwa też wróciłem,
czy

Dziś skoro świt, wczesną porą, gdy ranek budzi się ze snu o wiośnie…

Słyszysz – śpiewają ptaszki jak to wiosną z rana i w naszej grupie jest też radośnie!

A

Idzie już Jesień, ta złocista Pani,

w sukience z pereł i drogich korali.

Swym złotym pędzlem barwi lasy, gaje,

każdemu drzewu kolorów przydaje.

 

 Ach, piękna jest nasza złota, polska

 

Noc łzy wylewa, kurz zapomnienia zmywają

spadające krople wody…,

a ja widzę Cię w moim śnie pełną krasy i urody.

W życiu z Tobą przeżyłem wiele pięknych dni,

choć

Święty Ojcze Pio, zna Cię cały świat,

franciszkańskiej braci, najpiękniejszy kwiat.

Bóg nam posłał Ciebie jako niebios dar,

byś rozpalił w ludziach pobożności żar.

Święty Stygmatyku, ucz nas jak … Przeczytaj całość

Przywołuję w mej pamięci dni z Tobą spędzone –

tęsknię i wodzę wzrokiem, by przywołać te chwile minione…

Choć nie ma Cię obok mnie – Ukochana – to nadal

czuję

Powiedz mi moja Miła, co czujesz –

gdy łodzią miłości po moich myślach żeglujesz?

Zaczarowałaś me serce i duszę,

cóż mam teraz zrobić, kochać Cię już muszę…!

Pytam Cię dziś

Nagle jakieś zamieszanie…
W trawie słychać chichotanie!!
Janek zrobił wszystkim kawał:
to on żabi głos udawał!

Leży Janek plackiem w trawie
i przygląda się zabawie.
Prysnął czar i urok cały,