Kącik poetycki o. Sergiusz Ślęzak

W dłoniach nic nie mam, a serce me płonie,
jakbyś był całym światem.
Ciebie o Człowiecze kocham, jesteś moim Bratem!
Słowa proste jak powietrze, cichy uśmiech w cieniu bram.
Każde

Skrzypi pod butem zmrożony świat,
na szybie kwiaty z lodowych krat
Para z ust jak cichy dym,
otula policzki miękkie chłód zim…

Piękno i uroki zimy,
w białej ciszy się

Z gromnicą w ręku idę przez zamieć…
Kiedy świat tonie w ciemności grzechu,
Tyś mi ostoją pośród zawiej,
cichym schronieniem w serca pośpiechu.

Matko Boża Gromniczna świeć,
rozpal płomieniem mój 

Dziękuję Ci mój Boże za Matkę Twego Syna.
W Jej dłoniach moja droga i nadzieja,
co nigdy nie mija…
Dziękuję Ci Mój Panie, że w Niej ukryłeś Bóstwo swe!
By

Spójrz – Ukochany – już przyszła wiosna!
Na nasze dłonie, na nasze okna.
Och, jaka jest piękna i radosna!
Powietrze tańczy, aż kręci w głowie…
Budzi nadzieję w znużonej mowie.

Gdy wieczór zapada mrok ziemię okrywa,

zasłoną ciemności otoczy kaplicę,

Każdy wierny pielgrzym chętnie tu przybywa,

by światełko wiary nieś przed Twe oblicze.

Spójrz Fatimska Pani z nieba na Swe

Kwiecista łąka zachwyca nas swym pięknem,
a drzewa toną w morzu zieleni…
Wróć do mnie – Ukochany – to życie me na nowo się odmieni!
Przytul mnie i pięknie do

Dziękuję Ci o mój Boże za Matkę Twego Syna,
bo w Niej ma nadzieja i pomoc jedyna!
Dziękuję Ci Panie, że w Niej ukryłeś Bóstwo Swe,
by dać mi szczęście